தாவூதி போரா சமூகத்தின் தலைவர்கள் தங்களது உறுப்பினர்களைச் சமூகப் புறக்கணிப்பு செய்யும் அதிகாரம் தொடர்பான வழக்கில், மனுதாரர்களின் சட்டப்பூர்வத் தகுதி (Maintainability) குறித்து உச்ச நீதிமன்றம் கேள்வி எழுப்பியுள்ளது.
வழக்கின் பின்னணி: 1962-ஆம் ஆண்டு தீர்ப்பு
- சர்தார் சையத்னா வழக்கு: 1962-ஆம் ஆண்டு, 5 நீதிபதிகள் கொண்ட அரசியல் சாசன அமர்வு ‘சர்தார் சையத்னா தாஹிர் சைஃபுதீன் vs பம்பாய் அரசு’ என்ற வழக்கில் ஒரு தீர்ப்பு வழங்கியது.
- தீர்ப்பின் சாரம்: தாவூதி போரா சமூகத் தலைவர்களுக்குத் தங்கள் சமூக உறுப்பினர்களைப் புறக்கணிக்கும் அதிகாரம் உண்டு என்றும், அது அவர்களது மத உரிமையின் ஒரு பகுதி என்றும் அந்தத் தீர்ப்பு கூறியது.
2026-ஆம் ஆண்டு நிலவரமும் 9 நீதிபதிகள் அமர்வும்
- 9 நீதிபதிகள் அமர்வு: தலைமை நீதிபதி சூர்யா காந்த் தலைமையிலான 9 நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வு தற்போது இந்த விவகாரத்தை விசாரித்து வருகிறது.
- சட்ட ரீதியான முரண்: 2016-ஆம் ஆண்டு மகாராஷ்டிர அரசு ‘சமூகப் புறக்கணிப்பு தடுப்புச் சட்டத்தை’ கொண்டு வந்தது. இந்தச் சட்டம் நடைமுறைக்கு வந்த பிறகும், 1962-ஆம் ஆண்டு தீர்ப்பின்படி சமூகப் புறக்கணிப்பு நடைமுறை தொடரலாமா என்பதுதான் தற்போதைய கேள்வி.
- சபரிமலை வழக்குடன் இணைப்பு: இந்த விவகாரம் சபரிமலை ஐயப்பன் கோயில் வழக்கில் எழுப்பப்பட்ட மத உரிமைகள் தொடர்பான கேள்விகளுடன் இணைக்கப்பட்டு (Tagging) விசாரிக்கப்படுகிறது.
நீதிமன்றம் எழுப்பிய கேள்வி
புதன்கிழமை நடைபெற்ற விசாரணையின் போது, அமர்வில் இடம் பெற்றுள்ள நீதிபதி பி.வி. நாகரத்னா, மனுதாரர் தரப்பு வழக்கறிஞர் ராஜு ராமச்சந்திரனிடம் ஒரு முக்கியமான கேள்வியை முன்வைத்தார்:
“60 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக நடைமுறையில் இருக்கும் ஒரு அரசியல் சாசன அமர்வின் தீர்ப்பை, ‘சீர்திருத்த நோக்கம்’ (Reformist) என்ற பெயரில் வெறும் பொதுநல மனுக்கள் (PIL) அல்லது ரிட் மனுக்கள் (Writ Petitions) மூலம் சவாலுக்கு உட்படுத்த முடியுமா?”
அதாவது, ஒரு தீர்ப்பு நீண்டகாலமாகச் சட்டமாக இருக்கும்போது, அதனைப் பாதிக்கப்பட்ட தனிநபர்கள் அன்றி, பொதுநல நோக்கில் பிறர் எதிர்ப்பது சட்டப்படி செல்லுமா என்பதை நீதிமன்றம் ஆராய்கிறது.
இதன் முக்கியத்துவம்
இந்தக் கேள்விக்கான பதில், மத ரீதியான நடைமுறைகளில் நீதிமன்றங்கள் எந்த அளவிற்குத் தலையிடலாம் என்பதையும், பழைய தீர்ப்புகளை மாற்றியமைப்பதற்கான சட்ட நடைமுறைகளையும் தீர்மானிப்பதாக அமையும்.
